Slachtoffers ervaren gevolgen geweld dat zij als kind in de jeugdzorg hebben meegemaakt tot op hoge leeftijd

De Commissie Onderzoek naar Geweld in de Jeugdzorg heeft tot nu toe bijna 600 meldingen ontvangen van psychisch, fysiek en/of seksueel geweld in de jeugdzorg. Het grootste deel van meldingen is gedaan door slachtoffers zelf, maar de Commissie heeft ook veel meldingen ontvangen van bijvoorbeeld ouders, kinderen of partners van slachtoffers. Het merendeel van de meldingen heeft betrekking op de jaren ‘60, gevolgd door de jaren ‘70. De meeste meldingen komen uit de residentiële jeugdzorg en uit de pleegzorg.

Meldingen tot nu toe

Het meldpunt is ook veel benaderd door mensen die met geweld te maken hebben gehad in Justitiële Jeugdinrichtingen en de jeugd-GGZ en Kinder- en Jeugdpsychiatrie; en enige tientallen mensen hebben aangegeven slachtoffer van geweld of misbruik te zijn geweest in een instelling voor kinderen met een visuele handicap.

Bij de andere sectoren blijven aantallen meldingen van slachtoffers opvallend achter, zoals instellingen voor kinderen met een auditieve handicap en instellingen voor minderjarigen met een licht verstandelijke beperking. Van alleenstaande minderjarige vreemdelingen (AMV’ers) is tot op heden geen enkele melding ontvangen. De Commissie hoopt de komende tijd alsnog ervaringsverhalen van ex-bewoners uit deze instellingen te ontvangen.

Ook zijn meldingen ontvangen over de periode voor 1945. De Commissie heeft de oudste melders een stem gegeven door hun verhalen te verzamelen in een bundel interviews. Het gaat om ontroerende en hartverscheurende verhalen; zelfs tot op hele hoge leeftijd ervaren de slachtoffers van destijds de gevolgen van het geweld dat zij als kind in tehuizen en pleeggezinnen hebben meegemaakt. De bundel wordt in januari 2018 gepubliceerd.

Opvallende punten

Andere opvallende zaken tot nu toe:

  • Veel kinderen hebben op meerdere adressen geweld meegemaakt (bijvoorbeeld in meerdere pleeggezinnen of instellingen, of in een instelling en een pleeggezin).
  • De helft van de melders heeft ook in hun biologische gezin te maken gehad met geweld en/of verwaarlozing. Meestal was dat de reden van hun uithuisplaatsing. Bij een kleinere groep geldt dat zij vanwege een auditieve, visuele of verstandelijke beperking of een psychische aandoening in een instelling zijn geplaatst. Maar ook bijvoorbeeld weeskinderen zijn door de rechter in het verleden in een instelling geplaatst.
  • De meeste kinderen hebben meerdere vormen van geweld meegemaakt. Vaak is er sprake van een combinatie van psychisch en fysiek geweld, al dan niet in combinatie met seksueel misbruik.
  • Het geweld in de jeugdzorg duurde lang. Gemiddeld maken kinderen 7,5 jaar lang geweld mee.
  • Meer dan de helft van de slachtoffers heeft het geweld als kind niet gemeld. Die mogelijkheid was er niet, of ze waren te bang om te melden.
  • Het overgrote deel van de melders geeft aan dat ze psychische gevolgen hebben ondervonden van wat ze als kind hebben meegemaakt. Daarnaast ervaart een groot deel van de melders problemen op het gebied van werk of opleiding, problemen in de relationele sfeer (met partner en/of kinderen) en problemen met sociale contacten. Ook heeft een groot deel lichamelijke problemen overgehouden als gevolg van het geweld of misbruik. Er is echter ook een deel dat aangeeft geen nadelige gevolgen van het misbruik of geweld te hebben ondervonden.

Micha de Winter over het meldpunt voor geweld in de jeugdzorg

Prof. dr. Micha de Winter, voorzitter van de Commissie Onderzoek naar Geweld in de Jeugdzorg, over het meldpunt.

  • Download deze video

  • Uitgeschreven tekst

    Titel: Micha de Winter over het meldpunt voor geweld in de jeugdzorg
    Inleiding: Prof. dr. Micha de Winter, voorzitter van de Commissie Onderzoek naar Geweld in de Jeugdzorg, over het meldpunt.

    Gesproken tekst: zoals veel mensen weten is er een commissie door het kabinet ingesteld dat onderzoek doet naar geweld dat is gepleegd tegen minderjarige in instellingen voor jeugdzorg en in pleeggezinnen sinds de tweede wereldoorlog. Die commissie heeft nu ook een meldpunt (Meldpunt Geweld Jeugdzorg: 088 3717500) ingesteld waar mensen kunnen bellen die als kind dit soort ervaringen hebben opgedaan, dus die met geweld te maken hebben gehad in jeugdzorginstellingen of in pleeggezinnen. Tot nu toe hebben al veel mensen ons gebeld, ook al voordat er een meldpunt was, ongeveer 400 mensen. Die hebben verhalen verteld over geweld dat ontzettend langdurig was, vaak ernstig, eigenlijk zou je kunnen zeggen structureel. De commissie vindt het heel belangrijk om een luisterend oor te bieden aan al die mensen, maar wil ook graag gebruik maken van die verhalen, als mensen daar tenminste toestemming voor geven, om het onderzoek te doen. Dat vinden we belangrijk omdat daarmee dat onderzoek ook gebaseerd kan zijn op echte ervaringen van mensen. Als het nu zo is dat mensen het meldpunt hebben gebeld, dat kunnen mensen zijn die zich slachtoffer voelen van geweld. Dat kunnen ook mensen zijn die daar op de een of andere manier weet van hebben dat dat is gebeurd. Dat kunnen ook mensen zijn die zelf aan dat geweld hebben deelgenomen, dus plegers van het geweld. Als er mensen zijn die nadat ze dat hebben gemeld bij ons ook nog verdere hulpverlening, verdere gesprekken zouden willen hebben dan kunnen ze zich melden bij Slachtofferhulp Nederland (0900 0101)

Micha de Winter over het meldpunt voor geweld in de jeugdzorg (met gebarentaal en ondertiteling)

Prof. dr. Micha de Winter, voorzitter van de Commissie Onderzoek naar Geweld in de Jeugdzorg, over het meldpunt.

  • Download deze video

  • Uitgeschreven tekst

    Titel: Micha de Winter over het meldpunt voor geweld in de jeugdzorg
    Inleiding: Prof. dr. Micha de Winter, voorzitter van de Commissie Onderzoek naar Geweld in de Jeugdzorg, over het meldpunt.

    Gesproken tekst: zoals veel mensen weten is er een commissie door het kabinet ingesteld dat onderzoek doet naar geweld dat is gepleegd tegen minderjarige in instellingen voor jeugdzorg en in pleeggezinnen sinds de tweede wereldoorlog. Die commissie heeft nu ook een meldpunt (Meldpunt Geweld Jeugdzorg: 088 3717500) ingesteld waar mensen kunnen bellen die als kind dit soort ervaringen hebben opgedaan, dus die met geweld te maken hebben gehad in jeugdzorginstellingen of in pleeggezinnen. Tot nu toe hebben al veel mensen ons gebeld, ook al voordat er een meldpunt was, ongeveer 400 mensen. Die hebben verhalen verteld over geweld dat ontzettend langdurig was, vaak ernstig, eigenlijk zou je kunnen zeggen structureel. De commissie vindt het heel belangrijk om een luisterend oor te bieden aan al die mensen, maar wil ook graag gebruik maken van die verhalen, als mensen daar tenminste toestemming voor geven, om het onderzoek te doen. Dat vinden we belangrijk omdat daarmee dat onderzoek ook gebaseerd kan zijn op echte ervaringen van mensen. Als het nu zo is dat mensen het meldpunt hebben gebeld, dat kunnen mensen zijn die zich slachtoffer voelen van geweld. Dat kunnen ook mensen zijn die daar op de een of andere manier weet van hebben dat dat is gebeurd. Dat kunnen ook mensen zijn die zelf aan dat geweld hebben deelgenomen, dus plegers van het geweld. Als er mensen zijn die nadat ze dat hebben gemeld bij ons ook nog verdere hulpverlening, verdere gesprekken zouden willen hebben dan kunnen ze zich melden bij Slachtofferhulp Nederland (0900 0101). Als u doof of slechthorend bent dan mag u ook e-mailen naar info@commissiegeweldjeugdzorg.nl